Οι μερες τρεχουνε
Και τις κυττας σαν
αναπηρος
Απο το καροτσακι
Βολτες τη νυχτα, μονος
Η νυχτα ειναι κοκινη και
κιτρινη
Το αιμα τρεχει και
σκουργιαζει
Στις σωληνες ,το κεφαλι
μου γυριζει
Δεν μπορω να σηκωσω το
βλεμα μου
Ολα περνουν διπλα ,τιποτα
μεσα
Το κεφαλι μου βαραινει
Δεν μπορω να το σηκωσω
Τιποτα διπλα
Ολα ησυχα στην πολη
Ολοι κοιμουνται και
κανουν ερωτα
Κι εγω γυρναω γυρω ,να
βρω κατι
Που δεν υπαρχει ,που δεν
ηρθε ποτε,
Και τωρα ειναι αργα, και
πρεπει να κοιμηθω,
Μα μηπως ερθει οταν
κοιμαμαι
Και το χασω;νυσταζω
,καληνυχτα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου