Ολα χορευουν μεσα μου
θα τα ποτισω να μη
σηκωνουν σκονη
και δεν μπορω να δω
κοιτα εβγαλα τα γυαλια
μου
αλλα δε βλεπω τιποτα παλι
βρεθηκε η συνδεση
με την καρδια μου μαλλον
!
Νομισες πως ειναι απλα
αλλα μονο αυτο δεν ηταν
Τι καταφερες ; παλι μονος
εισαι οπως μικρος
Και η καλη νεραιδα εγινε
λεμονι
Και συ αλαφιαστηκες,και
πονας
Μικρε μου ανοητε ηλιθιε
Νομισες πως η καρδια
φτανει
Αλλα δε φτανει ,
Πως σκεφτεσαι με την
καρδια
Και βλεπεις με την ψυχη
,αυτες δεν εχουν ματια
Μαλακα μου τωρα το
καταλαβες
Στραβε!
Καταλαβες οτι δεν
προλαβαινεις
Οτι περασε η ωρα, και
τρεχεις
Ειναι αργα ομως και δε θα
τα καταφερεις
Μονος σου , με τα ποδια
θα γυρισεις
Στο σκοταδι το κιτρινο
Να το ξερεις
Ειναι φιλος το σκοταδι
Σιωπηλος και δε ζηταει
πολλα
Ολα τα κρυβει
Δε σε πληγωνει
Εσυ ομως να γελας σα
ναναι μερα
Σαν να τα βλεπεις
Σαν να τα φανερωνει !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου