Ο πλατανος...

Η μερα ηταν φωτεινη κατω στη νεροτριβη.

Οι φλοκατες και τα κιλιμια λιαζονταν ησυχα απ’εξω.

Ο θορυβος απο τη νεροτριβη σκεπαζε ακομα και τζιτζικια , και τα δυο παιδια απεναντι φωναζαν για ν’ακουστουν.

- Ναι αλλα…

- Παμε ρε σου λεω , τι φοβασαι !

- Αντε καλα , αλλα εσυ θα τα πεις !

Στο μικρο περιπτερακι διπλα στα καφενεια του χωριου , ο Γιαννης ειπε:

- Μο’πε ο πατεραςμ ‘ ,  να μ’δω’εις αλλ’ μια τετοια πιπα για τσ’γαρα , σαν κι αυτη που πηρα πριν για το μπαρμπα μ’ το Δμητρη , γιατι την ειδε και τ’αρεσε ,κι δωμ’ κι τρια Εθνος χυμα .

Στο ποταμι σε λιγο …

- Ρε συ… πολλα ψεματα ειπαμε , θα μας πιασουνε …

- Αντε ρε σιγα … αναψε εκει τωρα …

Το πλατανι που ειχε σχεδον καταπιει τα παιδια μεσ’τα φυλώματα του ,πνιγηκε στον καπνο ! Τα παιδια ρουφουσαν με μανια και φυσαγαν δυνατα … «σαν αντρες». 

Μολις τελειωνε το ενα τσιγαρο αναβαν το αλλο με την ιδια γοπα !...

Επρεπε να τελειωσουν γρηγορα «μην ερθει κανενας» !

Τα παιδικα και τρυφερα ρουθουνια τους ,εκαιγαν , τους πονουσαν λιγακι αλλα , δεν πειραζε !, ετσι ειναι οι αντρες …

Δεν ηξεραν να καταπιουν τον καπνο , μονο ρουφουσαν και τον εβγαζαν με δυναμη απ’ το στομα η απ΄τη μυτη .

Σε λιγο τελειωσαν , αλλα , τωρα… τα σπιρτα και τις πιπες τι θα τα’καναν ;

-          Να τα πεταξουμε !

-          Χαζος εισαι μωρε ; και μετα θα ξαναγοραζουμε ; ποσες πιπες θ’αγορασουμε ;

 Σωστα …

-          Να τα κρυψουμε σπιτια μας .

-          Ναι … κι αμα τα βρουνε , να μας σκοτωσουνε !

Εμ.. βεβαια …

-          Να ! , κοιτα , εκει στο περιβολι , στη ντοματια τη μεγαλη διπλα , εχει κατι ψηλα ζιζανια , να τα πεταξουμε εκει , κι οποτε θελουμε , τα παιρνουμε παλε .

-          Κι αμα μας δουνε ;

-          Αααα !!!!  εσυ εισαι πολυ χαζος !, ρε χαμενε ,θα περασουμε ζγα – ζγα , θα πω κι τ’πατερα μ’ οτι ταχα παμε για ντουματες και θα τα ριξουμε με τροπο ρε μαπα !

Λιγο μετα , στο ιδιο περιβολι , στην ιδια ντοματια …

«Α ! ωστε αυτο κανουν τα παλιοπαιδα» .

Σκεφτηκε ο κυρ-Γερασιμος , ο πατερας του Γιαννη , κρατωνας στο χερι του δυο πιπες κι ενα κουτι σπιρτα βρεγμενα

« Ειπα κι ‘γω, ξαφνικα σκεφτηκανε οτι κουραζομαι κι ετρεξαν να με βοηθησουν να μαζεψουμε τς ντουματες …» , χαμογελασε  .

Την αλλη μερα βεβαια …

-          Αφου ιδω τα’χαμε σ’λεω .

-          Ε ! , θα τα πηρε καμια γατα για παιχνιδ’ , παμε κι ετσι ..

Φουντωσε παλι ο καμενος ο πλατανος … πνιγηκε κι αυτος κι αυτοι στον καπνο !

Αυτη τη φορα ομως ηταν πιο εξυπνοι : ανεβηκαν ψηλα σ’ενα κλαρι,

 «εδω ,ουτ’ η Κουτσαργυρω δε μας βλεπ’ » ειπαν …

Κι εκει στο τελευταιο τσιγαρο,  ακουστηκε ενα θροισμα μαζι και μια φωνη …

Αλλα τι φωνη …εμοιαζε να’ρχεται απ’την κολαση , βροντερη και κοφτη ! Ισα να σου κοβει τα ηπατα …

-          ΕΕΕεεε !  τι κανετε αφτου βρε !

……………………………………

Δε καταλαβαν ουτε που πηγε το τσιγαρο που κρατουσαν , ουτε τα σπιρτα ουτε οι πιπες , ουτε πως βρεθηκαν στο αγροτικο ιατρειο να τους ραβουν και τους δενουν

τα σκισιματα και τα γδαρσιματα !!!....

Ενα απο αυτα το’χει ακομα ο Γιαννης , εκει πισω απο το δεξι αυτι , να του θυμιζει πως καποτε κι αυτος βιαζοταν να γινει «μεγαλος» , οπως τωρα προσπαθει , ματαια όμως, να κρατηθει «μικρος» ………